Dagreis Middelburg 14 augustus 2018

 

 

 

 

LUCTOR ET EMERGO of anders: ik worstel en kom boven. De wapenspreuk van de Zeeuwen en de provincie Zeeland. De kleine foto toont het wapenscherm boven de toegangspoort naar het Abdijplein met Abdijklooster en het provinciehuis van Zeeland.

De toon is gezet. Met de VOV in een dagreis naar de stad Middelburg. De reis er naar toe ging via een deel van het Botlekgebied en over de ‘dammen’ naar Zeeland. Al ver voor Middelburg krijgen we oog op de toren, die we die dag vele keren en uit allerlei zichtvelden zullen aanschouwen: de Abdijtoren Lange Jan.

Op een kleine wandeling na, worden de reizigers bijna voor de deur, door de chauffeur afgezet op het plein van de Abdij. Op naar het Zeeuws museum voor de koffie met de Zeeuwse Bolus er naast. Het bleek ook precies de tijd voor het enige schuilmoment van de dag. De meegenomen mobiele waterspatschermen hoefden verder niet (meer) te worden gebruikt.

De tijd voor de stadwandeling brak aan onder leiding van de stadsgids. Middelburg is een oude stad met een welvarende VOC achtergrond. Een rijke historie kent de stad en dat wordt door de gids duidelijk gemaakt.

 

 

Details die anders niet zo opvallen worden uitgelicht. Denk aan de Kuiperspoort. Een straatje naast het pand met de naam ‘de wapen van Amsterdame’ boven de voordeur, gebouwd in de vorm van de letter U en in het begin, op de grond gemeten, circa 100 centimeter breed. Als je het niet weet, je wandelt er zo aan voorbij. Dan maar er door heen.

De poort was vroeger het domein van de kuipers. Door de VOC werd onder meer gehandeld in kuipen en natuurlijk de inhoud daarvan. Er zal ook wel het nodige ‘geproefd’ zijn. Aan de gevels zijn bovenin de takels te zien om de kuipen in de kelders te laten zakken en later ook omhoog te halen.

 

 

 

De Lange Jan, je kunt er niet omheen. De Abdijtoren met de Abdijkerk, gesticht door Norbertus van Xanten, vormen een bijzonder geheel. Wanneer je binnen bent valt de bouw van het geheel op. Een kerkruimte met slechts één zijtak, de ‘beuk’. Wil je sportief zijn, dan kan de Abdijtoren beklommen worden. Niet in zijn geheel maar ‘slechts’ de onderste helft. Nog altijd ruim twee honderd treden omhoog. Later natuurlijk ook weer terug. Op de helft van de toren gekomen heb je dan, achter glas, uitzicht over Middelburg en verder.

 

 

En je hebt ook Malle Betje. Het zijn twee karakteristieke objecten op korte afstand van elkaar. De Jan is wereldberoemd en Betje is wereldberoemd in Middelburg en maakt deel uit van het eerder in gebruik geweest zijnde stadhuis van Middelburg.

 

 

‘Betje’ heeft haar naam te danken aan de Middelburgers omdat het uurwerk voor het aangeven van de tijd, iets achterop loop ten opzichte van de ‘Jan’.  Het voormalige stadhuis is een karakteristiek monument op de Markt, waar vandaag de dag het University College Roosevelt in is gevestigd, participerende onder de universiteit van Utrecht.

De middag bracht ons een boottocht over het water in Middelburg. De kapitein was onze gids. We kregen weer stuk geschiedenis over Middelburg, maar nu bezien vanuit de boot op het water, met onze leidsman aan het roer. We hebben gevaren, vanaf de steiger, op de Binnenhaven, de Buitenhaven, op het Prins Hendrikdok en weer terug naar de aanlegsteiger.

En is er op verzoek van de bootsman door de opvarenden ook aan bootgymnastiek gedaan. Voor de onderdoorgang diende het hoofd te worden gebogen om niet in aanvaring te komen met het beton en staal van de bruggen.

Aan de hand van de straatnamen langs de Binnenhaven valt duidelijk af te leiden waar vroeger in is gehandeld: Turfkaai, Houtkaai, Londensekaai, Bierkaai, Rouaansekaai, Maisbaai, Rotterdamsekaai, Korendijk en Kinderdijk. Of ook in de laatste straat in de genoemde verwijzing is gehandeld?

 

 

Het centrum van Middelburg is één groot monument. Heel veel is beschermd als monument. Ook vanaf de boot zijn de vele afwisselende gevels duidelijk zichtbaar. Gewezen werd op één pand waar de eigenaren slechts door de voordeur van hun buren hun eigen pand kunnen binnentreden. ’t Ja, het is een monument en in ‘hun’ gevel is het aanbrengen van een voordeur niet toegestaan. Dan maar, door de voordeur van de buren, via een opening aan de binnenzijde in de muur van de (gezamenlijke) buren je eigen huis in…..

Er is nog veel meer over Middelburg te vertellen en het opnieuw bezoeken de moeite zeker waard.

Een laatste zicht vanaf de boot op de Lange Jan en op de in de Binnendijk afgemeerde bloemenboot. Een varend corso.

 

 

De bus wacht, voor het laatste deel van de dagreis Middelburg. Een rit van ruim zestig minuten naar Wagenberg (gemeente Drimmelen). Weinigen hebben van de plaats gehoord, maar het ligt in Noord-Brabant tussen Zevenbergschen Hoek en Geertruidenberg. In het restaurant stonden de tafels niet alleen gedekt voor het diner, maar werd ook live het hammondorgel bespeeld. Voor alle bezoekers een aangename verrassing.

 

 

De reisdag is afgesloten met de trip naar het vertrekpunt van twaalfeneenhalfuur eerder, bij het meetingpoint van de vuurbestrijders van Voorschoten.

Bram van Polanen.
 

 

© 2012-2018 Vereniging Ouderenbelang Voorschoten | Privacyverklaring | Site door Compleet IT